MADRAZO KARTELİ BÖLÜM I – KURULUŞ DÖNEMİ (1970–1978)

1970’lerin başında Sinaloa bölgesi, büyük kartellerden ziyade parçalı ve düzensiz yapılar tarafından kontrol ediliyordu. Uyuşturucu ticareti, silah kaçakçılığı ve sınır ötesi taşıma faaliyetleri vardı; ancak bunları yöneten tek bir merkez yoktu. Bu durum, hem sürekli çatışmaya hem de ciddi gelir kayıplarına yol açıyordu. Madrazo Karteli, bu boşluğun doğrudan bir sonucu olarak ortaya çıktı.

Eduardo Madrazo’nun Yükselişi

Eduardo Madrazo, bu dönemde bölgede faaliyet gösteren silahlı gruplar arasında otorite kurabilen ender isimlerden biriydi.

Sert yöntemler kullandığı biliniyordu; ancak Eduardo’yu ayıran nokta, şiddeti rastgele değil, hedefli kullanmasıydı.

Kontrol altına alınması gereken grupları bastırıyor, faydalı olanları ise sistemin içine alıyordu. Eduardo’nun liderliği, korkuya dayanıyordu; fakat bu korku düzensiz değildi.

Onun kurduğu yapı, hızlı büyüyebilen ama dağılmayan bir güç üretmişti.

Rafael Madrazo’nun Rolü

Rafael Madrazo, kartelin kurumsallaşma sürecinde belirleyici oldu.

O, operasyonel kararların arkasındaki isimdi.

Rotaların belirlenmesi, hangi bölgede kimlerle çalışılacağı, hangi grupların tasfiye edileceği gibi kararlar Rafael’in değerlendirmelerinden geçiyordu.

Rafael, Eduardo’nun kararlarını sınırlayan bir figür değildi; aksine, onları daha sürdürülebilir hâle getiren bir denge unsuruydu.

Bu sayede Madrazo Karteli, kısa sürede yok olan birçok yapıdan farklı olarak istikrar kazandı.

Madrazo Karteli’nin Resmen Kurulması

1972–1973 yılları arasında Madrazo adı, ilk kez tek bir organizasyonu tanımlamak için kullanılmaya başlandı.

Bu tarihten itibaren:

• Faaliyet alanları netleştirildi

• Gelir paylaşımı sistemleştirildi

• Sadakat esasına dayalı bir iç yapı kuruldu
  

Kartel, küçük grupların birleşmesiyle büyüdü. Bazıları isteyerek katıldı, bazıları zorla.

Direnen gruplar kısa sürede bölgeden silindi. 

İlk Büyüme Aşaması

1975’e gelindiğinde Madrazo Karteli:

• Bölgesel kaçakçılık hatlarının önemli bir bölümünü kontrol ediyordu

• Sınır ötesi bağlantılar kurmaya başlamıştı

• Yerel otoritelerle dolaylı ilişkiler geliştirmişti
  

Bu dönemde kartelin en önemli özelliği, aşırı şiddetten kaçınmasıydı. İnfazlar sınırlıydı ve genellikle mesaj verme amaçlıydı. Kartel, henüz korku imparatorluğu değil, düzen sağlayıcı bir güç olarak görülüyordu.

Dengenin Kurulması

1978 yılına gelindiğinde Madrazo Karteli, Eduardo’nun otoritesi ve Rafael’in planlaması sayesinde bölgenin en istikrarlı yapılarından biri hâline gelmişti. Bu denge, kartelin hızlı ama kontrollü büyümesini sağladı.

Ancak bu yapı, dışarıdan değil, içeriden sınanacaktı.